Και Φεύγω
Ο φόβος δεν ήρθε.Ήταν ήδη εκεί,στον τρόπο που έπεφτε το φωςπάνω στα άδεια πράγματα.Ένα δωμάτιο χωρίς προθεσμίες,μια καρέκλα που θυμάται σώματαπου δεν κάθισαν ποτέ μέχρι τέλους.Κι εγώμια σκέψη που δεν ολοκληρώθηκε,ένα βήμα πριν τη λέξη,ένα “ίσως” που έμεινε μετέωροσαν πουλί μέσα σε γυαλί.Ο φόβος μιλάει χαμηλά.Δεν χρειάζεται φωνή·του αρκεί η παύσηανάμεσα σε δύο χτύπους ρολογιού,εκεί […]