Αυτό που σκέφτομαι τώρα είναι πως αν γίνει πόλεμος ξανά και σε δω μπροστά μου οπλισμένο και με στολή, θα πρέπει να κατανοήσω πως εσύ είσαι ο «κακός» και εγώ είμαι η «καλή». Μα δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό. Αλήθεια, δεν το καταλαβαίνω αυτό. Αν μας πούνε «προχωρήστε» χωρίς καμία εξήγηση, αν μας μάθουν να […]
Δεν υπάρχει στιγμή που να το καταλαβαίνεις. Δεν έχει αρχή και τέλος, δεν έχει ειδοποίηση. Η αλλαγή δεν έρχεται σαν γεγονός, αλλά σαν ροή· σαν κάτι που σε διαπερνά ενώ εσύ νομίζεις ότι απλά συνεχίζεις. Στην αρχή είναι σχεδόν αθόρυβη: μικρές μετατοπίσεις, μικρές σιωπές. Δεν λες κάτι για να μη χαλάσεις την ισορροπία, δεν επιμένεις
Πώς Αλλάζει Κάποιος Χωρίς να το Καταλάβει Read More »
Ο φόβος δεν ήρθε.Ήταν ήδη εκεί,στον τρόπο που έπεφτε το φωςπάνω στα άδεια πράγματα.Ένα δωμάτιο χωρίς προθεσμίες,μια καρέκλα που θυμάται σώματαπου δεν κάθισαν ποτέ μέχρι τέλους.Κι εγώμια σκέψη που δεν ολοκληρώθηκε,ένα βήμα πριν τη λέξη,ένα “ίσως” που έμεινε μετέωροσαν πουλί μέσα σε γυαλί.Ο φόβος μιλάει χαμηλά.Δεν χρειάζεται φωνή·του αρκεί η παύσηανάμεσα σε δύο χτύπους ρολογιού,εκεί
